Patrząc, nie oddzielam powierzchni od głębi.
Nie uciekam od niejednoznaczności,
od półcieni, od warstw. Mój kompas nie wskazuje północy, lecz prowadzi w głąb Natury.
W jej niegładkim, a prawdziwym, widzę piękno.
Natura to moje źródło – niewyczerpane i ciche.
Zachwyca mnie unikalność naturalnych form, misterne detale i niezwykłość współistnienia.
W dzikich przestrzeniach j e s t e m u siebie. Pośród lasów i łąk patrzę uważniej i wiem, że to, co widzę, jest absolutnie doskonałe w swojej naturalności.
Spotkanie z tych pierwszych. Między jesienią a zimą, gdy barwy przygasają i cichną,
zatrzymała mnie jej biel. Tak…rzadkość ma swój kształt. Wyjątkowość nie jest kwestią przypadku, lecz uważności, a biel nie jest brakiem koloru, tylko jego pamięcią.
Ta jasna istota stała się imieniem tego miejsca.
Przestrzeń, którą tworzę, rosła we mnie powoli – jak drzewo. Marzenie z każdym dniem rozrastało się i formowało w coraz wyraźniejszą, pełniejszą myśl, aż postawiłam pierwszy krok.
Miejsce, które powstało, jest przestrzenią doświadczania bycia.
Tu spotkanie i chwila zyskują kształt, stają się znakiem, śladem.
Formy, które tu odnajdziesz, pozwalają mieć te momenty blisko,
na odległość naskórka.
Stale szukam bliskości z Naturą. Dlatego przeniosłam pracownię
w dziki las. W przestrzeń, gdzie wszystko żyje swoim życiem.
Nie chcę zamykać Natury w ramach, przeciwnie, chcę podążać ścieżką, którą mi rysuje.
Najbliżej mi do nieujarzmionych miejsc. W ich pozornym nieporządku odnajduję swoje źródło.
Jestem zakorzeniona w dzikim i nieoswojonym.
Moją uwagę kradną rzeczy małe i często pominięte.
Lubię ciszę i mgłę – za pełnię treści i za jej brak.
Lubię też czerń, bo pozwala wypowiedzieć się jaskrawości i intensywności kolorów. Jest doskonałym dopełnieniem wyrazu, sprawia, że wszystko staje się wyraźniejsze.
Pewnie dlatego tak lubię noc, za wyrazistość światła.
W tym wszystkim chcę osadzić opowieść o sobie i zawrzeć cząstkę siebie w tym, co tu wyrasta.
Ze splotu unikalności dni, dzikich przestrzeni, ze światła i cienia, z klarowności i mgły, z czucia.
W małych rzeczach zapamiętuję momenty, by zyskały przywilej trwałości. Zapisuję cząstki chwil, z których każda jest osobną opowieścią. Na pozór podobną, stale inną.
Każdy szczegół ma przypisaną tylko sobie o s o b o w o ś ć , t ę t n o ,
e m o c j e.
Pozostaje jedyny. Bo wszystko dzieje się raz.
Tworzę mikroświaty, małe rzeczy, by zapamiętać…
Dotykalność chwil jest możliwa.
Ogólnie znana teza głosi, iż użytkownika może rozpraszać zrozumiała zawartość strony, kiedy ten chce zobaczyć sam jej wygląd. Jedną z mocnych stron używania Lorem Ipsum jest to, że ma wiele różnych „kombinacji” zdań, słów i akapitów.
